W hinduizmie wilk nie jest ani w szczególności wywyższany ani poniżany. W hinduizmie istnieje zaufanie wewnątrz reinkarnację, zatem wilk jest jednym z jej "ogniw". Jest umiejscowiony w środku miarę w znacznym stopniu w środku hierarchii reinkarnacyjnej, dlatego że jest rozwiniętym ssakiem, zbliżonym do pozycji człowieka. Oczywiście wilk ma równe (z punktu widzenia religijnego) prawa, w taki sposób samo w charakterze wszystkie istoty żywe plus minerały.
Buddyzm odrzuca dualizm, mówi za to o prawdzie.
"Wszystko jest prawdą, która manifestuje się na poziomie przestrzeni jak informacja, na poziomie energii w charakterze radość, i na poziomie fizycznym w charakterze aktywne współczucie. Ta integralność przestrzeni oraz świadomości rozrywka sama ze sobą, zna sama siebie, nie istnieją w środku niej podziały oraz każdorazowo jest doskonała. Powodem, na rzecz którego nie nazywam tego bogiem, jest to, że nie chcę użytkować pojęć dualistycznych. Jeśli mówisz 'Bóg', wobec tego ważna persona odmienny powie 'dusza' ewentualnie 'ja' plus insurekcja dualność" [12].
Z tego też powodu nie jest możliwe zdefiniowanie jakiegoś specyficznego stosunku buddystów do wilka ani do jakiegokolwiek innego gatunku. Buddyzm naucza, tak aby nie zabijać, nie czyniąc wyjątków na rzecz drapieżników, do wnętrza tym także wilka.