W kulturze Bałtów występują liczne duchy przyrody, wewnątrz tym zwierząt. Nie jest wykluczone, że oraz wilk proch uosabiającą go istotę duchową, niepewne jednak jest jej imię, spotyka się formy meżawirs lub meżadews, współmałżonek to znaczy bóstwo leśny. Wiadomo z kolei o wierze Prusów, Litwinów oraz Łotyszy do wnętrza prawdopodobieństwo przybierania wskroś dusze zmarłych postaci zwierzęcej, przeważnie właśnie wilka innymi słowy niedźwiedzia. Również Estowie, Finowie, Karelowie plus Lapończycy wierzyli wewnątrz prawdopodobieństwo pośmiertnego wcielenia się duszy w środku zgromadzenie wilka to znaczy niedźwiedzia, co spotykać miało zaledwie najdzielniejszych wojowników także było swego rodzaju pośmiertną nagrodą. We wszystkich wyżej wymienionych kulturach występuje zaufanie wewnątrz wilkołaki, różnią się tylko nazwy.
Plemiona ilyryjskie dodatkowo trackie nosiły wilcze nazwy: Lukani, Dakowie (Gekowie), Droi. Dakowie mieli zwyczaj w toku wypraw łupieżczych przyodziewać się do wnętrza wilcze skóry, tudzież procedura ataku wzorowany był na zachowaniach wilczej watahy.