W tradycyjnej religii japońskiej – shinto – wilka łączy się z górami. Zazwyczaj wilcze nazwy nadaje się miejscowościom także innym obiektom położonym wewnątrz górach. Istnieje też bajanie o wychowywaniu na wskroś wilki przewodniczącego klanu Fujiwara no tak Hidehira. W japońskich wierzeniach ludowych wilkom przypisuje się wigor widzenia rzeczy ukrytych, według nich też homo sapiens przypuszczalnie odczuwać rzeczy takimi, jakie są naprawdę, patrząc "przez rzęsy wilka". Wilk ma też według tychże wierzeń rozkazywać mocą ukrycia się poprzednio ludźmi "nawet zbytnio pojedynczą trzciną".
W kulturze japońskiej wilk postrzegany jest właściwie pozytywnie, występuje m.in. w charakterze stróż gór, zdrowotny ludziom. Według legendy, przedtem wielką powodzią w środku Hongu do wnętrza 1889 ostrzegły miejscowych wieśniaków wyciem życzliwe im wilki. Wiara wewnątrz życzliwość wilka ludziom skłaniała Japończyków do dzielenia się z nimi wewnątrz podejście symboliczny potrawą zwaną sekihan, będącą tradycyjnie daniem serwowanym na szczęśliwe okazje – urodzenie to znaczy ślub.
Dla japońskich rolników wilk był sprzymierzeńcem, bowiem tępił powodujące znaczne szkody wewnątrz uprawach jelenie dodatkowo dziki.
Zabicie wilka przynosić miało zguba na efekt zemsty duchów. Śmierć ostatniego znanego wilka japońskiego wewnątrz 1905 roku wciąż jest raz do roku wspominana w trakcie obchodów święta przesilenia letniego Bon. Wilk zatem, pomimo zniknięcia jego rodzimych gatunków, pozostał zwierzęciem istotnym na rzecz kultury Japonii.